“
şimdi gelsem ki sen, yıkanmışsın
saçlarını taramışsın.
alnında mini mini damlalar,
…
bir hafiflik, bir incelik yüzünde.
buğu ardından yıldızlar gibi
parmak uçların pembeleşmiş,
sere serpe yatağa uzanmışsın…

bunu sevda türküsü olsun diye yazdım, gelinim
şimdi yağmur yağıyor yollara, yapraklara.
gelsem ki sen evdesin,
cümle sıcaklıklarla berabersin.
göğsün kapalı,
dudakların aralık.
ellerimi hohlayıp hohlayıp ısıtsan.

…

halbuki şimdi sen nerelerdesin…

Turgut UYAR
”

“
Adam şapkasına rastladı sokakta
Kimbilir kimin şapkası
Adam ne yapıp yapıp hatırladı
…
Bir kadın hatırladı sonuna kadar beyaz
Bir kadın açtı pencereyi sonuna kadar
Bir kadın kimbilir kimin karısı
Adam ne yapıp yapıp hatırladı.

Yıldızlar kıyamet gibiydi kaldırımlarda
Çünkü biraz evvel yağmur yağmıştı
Adam bulut gibiydi, hatırladı
Adamın ayaklarının altında
Yıldızların yıldız olduğu vardı
Adam yıldızlara basa basa yürüdü
Çünkü biraz önce yağmur yağmıştı.

Cemal SÜREYA
”

“
Mutsuzluktan söz etmek istiyorum
Dikey ve yatay mutsuzluktan
Mükemmel mutsuzluğundan insansoyunun
…
sevgim acıyor

Biz giz dolu bir şey yaşadık
onlar da orada yaşadılar
Bir dağın çarpıklığını
bir sevinç sanarak

En başta mutsuzluk elbet
Kasaba meyhanesi gibi
Kahkahası gün ışığına vurup da
ötede beride yansımayan
Yani birinin solgun bir gülden kaptığı frengi
Öbürünün bir kadından aldığı verem
Bütün işhanlarının tarihçesi
Bütün söz vermelerin tarihçesi
sevgim acıyor

Yazık sevgime diyor birisi
Güzel gözlü bir çocuğun bile
O kadar korunmuş bir yazı yoktu
Ne denmelidir bilemiyorum
sevgim acıyor
Gemiler gene gelip gidiyor
Dağlar kararıp aydınlanacaklar
Ve o kadar

Tavrım bir şeyi bulup coşmaktır
Sonbahar geldi hüzün
Kış geldi kara hüzün
Ey en akıllı kişisi gündüzün
sevgim acıyor
Kimi sevsem
Kim beni sevse

Eylül toparlandı gitti işte
Ekim falan da gider bu gidişle
Tarihe gömülen koca koca atlar
Tarihe gömülür o kadar
”

— Turgut Uyar

(via onlylolgifs)

(Source: considerthishippie, via dearscience)

kunstlerroman:

(by natalie moonbeam)

(via tuesdayaffairs)

erdinç ünlü

Vurmadan, gülmeden önce bir dinleyin ama. 90lar değil mi? DİBİNE KADAR 90LAR BU ŞARKI!

Hani aylardan temmuz, tatil. Uyanıp bilgisayara koşulur, küçük kardeş başına oturmadan ele geçirip the sims veyahut tomb raider oynamak için. Kapılmıştır bilgisayar (o gün artık ümit kesilir bilgisayardan). Peynir-ekmek-Kral Tv. Bu şarkı çalar. Çalar işte, 1998 bu! Hani hüzünlü şarkıları -eğer bilgisayar doluysa- üst üste dinliyor dinliyor fakat hissetmiyorduk çünkü yaşamamıştık ya, öyle. Sonra koşuya gidilirdi. İstanbul Yolu’nun isinde, pasında koşulur, ağaçlara tırmanılıp tozlu elmalar koparılır, yenilirdi. Sonra tenis kortları, yarım saatte bir sahanın ortasına oturup ergenlik kahkahaları. Ama şarkılardan bir şey anlamazdık, of ya.